Είναι ειρωνεία το ότι όσο πιο πολύ προσπαθεί κάποιος να βρει σταθερό έδαφος, τόσο περισσότερο το έδαφος φαίνεται να υποχωρεί. Το αίσθημα του «πλανεμένου» συχνά πηγάζει από την ίδια την αναζήτηση ενός προορισμού που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει έξω από εκείνον που τον αναζητά.
Η ψευδαίσθηση του «χαμένου κομματιού»
Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους με την σιωπηρή υπόθεση ότι είναι ένα παζλ στο οποίο λείπει ένα συγκεκριμένο κομμάτι. Ψάχνουν αυτό το κομμάτι σε έναν σύντροφο, σε μια καριέρα ή σε ένα άκαμπτο σύστημα πίστης ή πεποιθήσεων.
Όταν βρουν αυτό που ψάχνουν, η ανακούφιση είναι προσωρινή, επειδή έχουν συνδέσει την αίσθηση της «πληρότητας» με κάτι που υπόκειται σε αλλαγές. Τη στιγμή που το αντικείμενο της αναζήτησης αμφιταλαντεύεται, όπως κάνουν τελικά όλα τα πράγματα, η αίσθηση της απώλειας επιστρέφει, συχνά πιο έντονα από πριν.
Η τριβή της προσκόλλησης
Οι άνθρωποι προσπαθούν να «κρατήσουν» πράγματα και καταστάσεις. Χρειάζεται τεράστια προσπάθεια και ενέργεια για να διατηρηθούν τα πράγματα στατικά σε έναν κόσμο που είναι εγγενώς ρευστός.
Το να κρατάς μια ιδέα ή ένα άτομο είναι σαν να προσπαθείς να πιάσεις μια χούφτα νερό. Όσο πιο σφιχτά πιέζεις, τόσο πιο γρήγορα εξαφανίζεται. Το αίσθημα της «απώλειας» είναι συχνά απλώς η εξάντληση από την προσπάθεια να διατηρήσεις μια εκδοχή της πραγματικότητας που είναι αφύσικη. Δεν είμαστε χαμένοι επειδή μας λείπει ο χάρτης, αλλά επειδή προσπαθούμε να αναγκάσουμε το «τοπίο» να παραμείνει ακίνητο.
Η αναζήτηση ως απόσπαση της προσοχής
Συχνά, η πράξη της αναζήτησης είναι ένας τρόπος για να αποφύγουμε την ήσυχη συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει πουθενά να πάμε. Αν «ψάχνεις» συνεχώς, δεν χρειάζεται ποτέ να αντιμετωπίσεις την ηρεμία του παρόντος.
Η αναζήτηση υπονοεί ότι «αυτό» βρίσκεται κάπου εκεί έξω, στο μέλλον. Αυτό δημιουργεί ένα ψυχολογικό κενό. Όσο ψάχνεις για ολοκλήρωση, στην ουσία ασκείς την ιδέα ότι είσαι ατελής.
Όσο περισσότερο προσπαθεί κάποιος να χτίσει ένα φρούριο ασφάλειας από εξωτερικά πράγματα, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί ότι το ίδιο το φρούριο είναι αυτό που τον χωρίζει από την ηρεμία που αναζητά. Η ασφάλεια δεν βρίσκεται σε αυτό που κατέχεις, αλλά στη συνειδητοποίηση ότι δεν χρειάζεται να κατέχεις τίποτα για να είσαι αυτό που ήδη είσαι.
